ACTA, het meest louche handelsverdrag ooit!

TL;DR: ACTA deugt niet.

Ondanks dat de mainstream media de kat nog even uit de boom kijkt, lijkt het er toch op dat de protesten tegen SOPA en soortgelijke uiteindelijk zijn overgewaaid naar het Europese continent. En terecht! Het Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA) verdrag dat ingrijpende gevolgen dreigt te hebben voor iedereen komt binnenkort op de agenda van het Europees Parlement.

Waar komt ACTA vandaan?

De content industrie ijvert al jaren voor een betere bescherming van hun intellectuele eigendommen. Reeds in 1994 heeft de voorloper van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) het Trips verdrag (Agreement on Trade Related Aspects of Intellectual Property Rights) ingevoerd. Dit verdrag bepaald onder meer minimum levensduur voor patenten van 20 jaar en voor auteursrechten van 50 jaar voor alle deelnemende landen.

Dit is volgens de content industrie niet voldoende. Ze eisen extremistische maatregelen en zijn onethische praktijken niet schuw. Zo verspreide Sony BMG in 2005 zogenaamde rootskits (computervirussen) samen met hun muziek CD's om "ongeoorloofd gebruik" tegen te gaan. In datzelfde jaar diende de RIAA een klacht in tegen een overleden 83-jarige vrouw omdat ze beschermde muzieknummers aan het delen was op het internet, de persoon in kwestie beschikte nooit over een computer.

Maar desondanks dit alles is de content industrie er niet in geslaagd om hun vervallen business model te vrijwaren. Wat is dan de volgende logische stap? Juist ja, door te lobbyen een wetgeving in te voeren waar niemand baat bij heeft, en daar begint het verhaal van ACTA.

Toen de klokkenluider website Wikileaks in mei 2008 een discussie document publiceerde stonden mensenrechten- en humanitaire organisaties al snel op de toppen van hun tenen. Na de publicatie van de volledige tekst van het ACTA verdrag blijkt dat deze bezorgdheden terecht waren.

De analyse

Een analyse van dit verdrag door de digitale burgerrechten organisatie La Quadrature du Net toont aan dat de content industrie heel wat macht krijgt:

• Zowel partij als rechter spelen, het gerecht wordt als het ware geprivatiseerd;
• Toegang tot gegevens van privé personen, zonder tussenkomst van een (onderzoeks)rechter;
• Ze kunnen internet dienstverleners (zoals Belgacom, Telenet, ...) verplichten om websites te blokkeren zonder tussenkomst van een rechter omdat deze dienstverleners mede verantwoordelijk worden voor de inbreuken van hun klanten;
• Technologieën die mogelijk gebruikt worden om het auteursrecht te schenden (zoals webblogs, P2P-netwerken, en vrije software) kunnen gecriminaliseerd worden.

Nog schrikwekkender is het feit dat een handelsverdrag zoals ACTA eist dat inbreuken crimineel vervolgd worden, dit is niet de taak van een handelsovereenkomst. Dit legt dus een strafvervolging op waarover geen voorafgaand debat is gevoerd in een democratisch verkozen parlement. Nog een stapje erger is dat er een ACTA comité wordt opgericht die al naar het hun past dit verdrag kan wijzigen.

Verder zijn er nog een groot aantal vraagtekens, verschillende passages zijn namelijk voor interpretatie vatbaar. Welke de juiste interpretatie is is niet bekend, noch voor het publiek, noch voor de parlementsleden. Indien er na het aantreden van het ACTA verdrag vragen ontstaan rond deze teksten, dienen deze volgens de conventies van Wenen geïnterpreteerd te worden op dezelfde manier als op de onderhandelingstafel. Laat het nu net deze informatie zijn die onbekend is, er zijn geen onderhandelingsnota's beschikbaar.

Voor een betere en juridisch correcte analyse verwijs ik u door naar de website van La Quadrature du Net.

Recente ontwikkelingen

Vorige week zijn er verschillende protestacties in de Europese Unie ontstaan. Afgelopen donderdag protesteerde de Poolse sociaal liberale partij tegen het ACTA verdrag tijdens de hoorzitting van het Poolse parlement.

Dezelfde dag bood de Europese rapporteur voor het ACTA verdrag zijn ontslag aan. De redenen hiervoor waren het niet toelaten van burgerrechten organisaties, het gebrek aan transparantie, het meermaals zonder enige reden uitstellen van het ondertekenen van het verdrag en het feit dat er niet werd ingegaan op de eisen van het Europees parlement.

Conclusie

Dat er een bestaansrecht is voor wetten die auteursrechten en handelsmerken beschermen trek ik niet in twijfel, ik ben immers geen communist. Maar het beschermen van auteursrechten mag niet tegen elke prijs gebeuren. Vrijheid van meningsuiting, privacy en een open (internet) samenleving  horen nu eenmaal thuis in een moderne democratie en rechtsstaat. Het is onaanvaardbaar dat enkele niet door het volk verkozen individuen dit in gevaar brengen. ACTA mag niet worden goedgekeurd in het Europees Parlement.